غزل ۵۴۱۵ - در سماع بیخودی چون دست بالامی کنم

در سماع بیخودی چون دست بالامی کنم
کوچه ها در رود نیل چرخ پیدا می کنم ۱

با سویدای دل ازسیر فلکها فارغم
گردش پرگار در مرکز تماشا می کنم ۲

طور را گستاخی موسی بیابان مرگ کرد
من همان از سادگی عرض تمنا می کنم ۳

بیخودی مرهم به داغ تنگدستی می نهد
هر دو عالم را به یک پیمانه سودامی کنم ۴

بادبان کشتی می می کنم سجاده را
با پریرویان مشرب سیر دریا می کنم ۵

دامن اکسیر خرسندی به دست آورده ام
زهر اگر ریزند در جامم گوارا می کنم ۶

مردم از مینا به ساغر باده می ریزد و من
از تنک ظرفی می از ساغر به مینا می کنم ۷

تا به کی صائب عنانداری کنم سیلاب را
دست برمی دارم از دل رو به صحرا می کنم ۸