هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از قدرت و توانایی خود در تبدیل سختیها به زیباییها و مبارزه با مشکلات سخن میگوید. او با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند تبدیل خاک به گلستان، مقابله با طوفان، و همنشینی با خورشید، روحیه مقاومت و امید خود را نشان میدهد. همچنین، او از آرامش درونی خود در برابر حوادث زندگی و ارتباط با طبیعت و عناصر آن صحبت میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تصاویر پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۵۴۲۰ - خاک را از آب روی خود گلستان می کنم
خاک را از آب روی خود گلستان می کنم
قطره ای تا در بساطم هست طوفان می کنم ۱
آنچنان کز لفظ گردد معنی بیگانه دور
در سواد شهر جولان در بیابان می کنم ۲
گرچه از قسمت دم آبی نصیب من شده است
صد دهان زخم را چون تیغ خندان می کنم ۳
از جهان آب و گل تادست شستم چون مسیح
دست در یک کاسه با خورشید تابان می کنم ۴
تیر باران حوادث تر نمی سازد مرا
خواب راحت همچو شیران در نیستان می کنم ۵
دیده من تا سفید از گریه چون دستار شد
خواب در یک پیرهن با ماه کنعان می کنم ۶
قطره ای تا در بساطم هست طوفان می کنم ۱
آنچنان کز لفظ گردد معنی بیگانه دور
در سواد شهر جولان در بیابان می کنم ۲
گرچه از قسمت دم آبی نصیب من شده است
صد دهان زخم را چون تیغ خندان می کنم ۳
از جهان آب و گل تادست شستم چون مسیح
دست در یک کاسه با خورشید تابان می کنم ۴
تیر باران حوادث تر نمی سازد مرا
خواب راحت همچو شیران در نیستان می کنم ۵
دیده من تا سفید از گریه چون دستار شد
خواب در یک پیرهن با ماه کنعان می کنم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۴۱۹ - پرتو مه را قیاس از نور انجم می کنم
گوهر بعدی:غزل ۵۴۲۱ - گر ز دلتنگی لبی چون غنچه خندان می کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.