غزل ۵۴۳۱ - معنی بسیار را از لفظ کم جان می دهم

معنی بسیار را از لفظ کم جان می دهم
بحر را در کاسه گرداب جولان می دهم ۱

گوهر من خرقه ازدست صدف پوشیده است
تیغ بر سرم می خورم گوهر به دامان می دهم ۲

کعبه را چون محمل لیلی به یک بانگ بلند
می کنم دیوانه و سر در بیابان می دهم ۳

از گل بی خار جان خود چرا دارم دریغ؟
من که خار بی ادب را آب حیوان می دهم ۴

تا مگر خوابی عزیزان را برانگیزد ز خواب
تن به زندان قضا چون ما کنعان می دهم ۵

دانه دل سبز گردیدن ندارد، ورنه من
مدتی شد آبش از چاه زنخدان می دهم ۶

مدتی شد صحبتم از نغمه عشرت تهی است
شیشه دل را به دست سنگ طفلان می دهم ۷

برقم اما خرمن ماه است جولانگاه من
کی به دست هر خس و خاری گریبان می دهم؟ ۸

بس که دارم خط نو اصلاح او را در نظر
در میان خواب هم تصحیح قرآن می دهم ۹

چشم من صائب به روی خط مشکین وا شده است
کی دل خود را به هر زلف پریشان می دهم ۱۰