غزل ۵۴۵۷ - روزگاری در رگ جان پیچ و تاب افکنده ایم

روزگاری در رگ جان پیچ و تاب افکنده ایم
تا ز روی شاهد معنی نقاب افکنده ایم ۱

هم خیالان را به همت دستگیری می کنیم
نیست از غفلت اگر خود را به خواب افکنده ایم ۲

همره کاهل گرانی می برد از پای سعی
سیل را در ره مکرر از شتاب افکنده ایم ۳

ما ز روشن گوهری از پله افتادگی
سر چو شبنم در کنار آفتاب افکنده ایم ۴

از لب میگون او قانع به می گردیده ایم
مهر گل از دوربینی بر گلاب افکنده ایم ۵

هیچ کس در خاکساری نیست چون ما خوش عنان
چشم پیش پای مردم چون رکاب افکنده ایم ۶

بهر دیدارت نظر را شستشویی می دهیم
بی تو گر چشمی به روی آفتاب افکنده ایم ۷

عارفان دل ساده می سازند از نقش و نگار
ما نظر از دل سیاهی بر کتاب افکنده ایم ۸