غزل ۵۴۷۶ - ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیم

ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیم
خرمن خود پاک ما از باد دستی می کنیم ۱

نیست ممکن خودشکن غالب نگردد برغنیم
در شکست خود به دشمن پیشدستی می کنیم ۲

خضر با عمر ابد پوشیده جولان می کند
ما به این ده روزه عمر اظهار هستی می کنیم ۳

نعل وارون رهنوردان را حصار آهن است
در لباس بت پرستی حق پرستی می کنیم ۴

ما به حرف تلخ از آن لبهای میگون قانعیم
از تنک ظرفی به بوی باده مستی می کنیم ۵

هر که دست رد نهد بر سینه افکار ما
از دعا در کار او تیغ دو دستی می کنیم ۶

می پرستی جز هوا جویی ندارد حاصلی
ما به رغم میکشان ساقی پرستی می کنیم ۷

گر چه می گردد پریشان زلف جمعیت ز باد
خرمن خود حفظ ما از باد دستی می کنیم ۸

صائب از افتادگی خورشید عالمگیر شد
پایه خود را بلند از زیردستی می کنیم ۹