غزل ۵۴۷۵ - ما کجا دست آشنا با مهره گل می کنیم

ما کجا دست آشنا با مهره گل می کنیم
مشورت چون غنچه با سی پاره دل می کنیم ۱

بحر پرشور حوادث در کف ما عاجزست
موج را از لنگر تسلیم ساحل می کنیم ۲

همچو مژگان روز و شب در پیش چشم استاده است
از خیالش خویش را چندان که غافل می کنیم ۳

داغ عشقی را که در صد پرده می باید نهان
لاله دامان دشت و شمع محفل می کنیم ۴

ناخن فولاد دارد منت روشنگران
تیغ جان را روشن از خاکستر دل می کنیم ۵

دولتی کز سایه خیزد تیرگی بار آورد
صفحه بال هما را فرد باطل می کنیم ۶

کی به دست سنبل فردوس دل خواهیم داد
ما که در سودای زلف یار دل دل می کنیم ۷

شبنمیم اما ز بس گرد حوادث خورده ایم
چشمه خورشید عالمتاب را گل می کنیم ۸

فکر ما صائب سحاب نوبهار رحمت است
ما زمین شور را یک لحظه قابل می کنیم ۹