غزل ۵۴۷۸ - دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویم

دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویم
کعبه مقصد کجا و ما کجاها می رویم ۱

جام جم آیینه دار کاسه زانوی ماست
ما چون طفلان هر طرف بهر تماشا می رویم ۲

شمع طور از انتظار ما گدازان است و ما
هر شراری را که می بینیم از جا می رویم ۳

هر سر خاری به خون ما کشد تیغ از نیام
ما چه فارغبال در دامان صحرا می رویم ۴

کاروانگاه حوادث سینه مجروح ماست
رو به ما دارد غم عالم به هر جا می رویم ۵

بر سر بخت سیه خاک سیه زیبنده است
ما به هندوستان نه بهر مال دنیا می رویم ۶

دامن دشت است باغ دلگشای وحشیان
غم چو زور آورد بر خاطر به صحرا می رویم ۷

اشک در دامان و آه آتشین در زیر لب
چون چراغ صبحدم بیرون ز دنیا می رویم ۸

این زمان صائب حریفان مست خواب غفلتند
قدر ما خواهند دانستن چو زینجا می رویم ۹