خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این متن از رنج‌ها و تلخی‌های زندگی خود می‌گوید، از تلاش‌های بی‌ثمر و ناامیدی‌هایش سخن می‌راند. او از آزادی‌ای که با سختی به دست آورده و از تفکرات پیچیده‌اش می‌نویسد. همچنین، از ندامت و گریه‌های تلخ خود یاد می‌کند و بیان می‌کند که در زندگی‌اش انصافی ندیده است. تنها پناهگاه او سخن و شعر است.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است و درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، مضامین اندوه‌بار و ناامیدی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

ندیدم روز خوش تا چون قلم روی سخن دیدم
به زیر تیغ رفتم تا زبند آزاد گردیدم

زپیچ و تاب جوهردار گردید استخوان من
زبس برخویشتن در تنگنای فکر پیچیدم

بغیر از گریه تلخ ندامت چیست در دستم
چو گل زین دفتر رنگین که من بر یکدگر چیدم

منه انگشت بر حرفم اگر درد سخن داری
که بر هر نقطه من صد بار چون پرگار گردیدم

ز خون شکوه ام چون لاله دامانی نشد رنگین
کشیدم کاسه های خون و بر لب خاک مالیدم

سرآمد گر چه در انصاف دادن روزگار من
مسلمان نیستم از هیچ کس انصاف اگر دیدم

ندیدم روی دل از هیچکس غیر از سخن صائب
به لوح آفرینش چون قلم چندان که گردیدم

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir