غزل ۵۵۲۴ - ز خوی نازک آن سیمبر چندان حذر دارم

ز خوی نازک آن سیمبر چندان حذر دارم
که یاد سر کند دستی که با او در کمر دارم ۱

چو خواهد گشت آخر بیستون لوح مزار من
چه حاصل زین که چون فرهاد دستی در هنر دارم ۲

ز دست کوته من هیچ خدمت برنمی آید
مگر دستی به آیین دعا از دور بردارم ۳

تو تا رفتی ز پیش چشم، از دل محو می گردد
اگر صد نسخه از روی تو چون آیینه بردارم ۴

نظر برداشت شبنم در هوای آفتاب از گل
به امید که من از عارض او چشم بردارم ۵

دل از مهر خموشی برنمی دارد زبان من
وگر نه تیغها پوشیده در زیر سپر دارم ۶

جهانی می دهند از دیدن من آب، چشم خود
اگر چه قطره آبی ز قسمت چون گهر دارم ۷

نمی سازم حجاب پای، چون طاوس بال خود
که من بر عیب خود بیش از هنر صائب نظر دارم ۸