غزل ۵۵۸۵ - فروغ مهر در پیشانی دیوار می بینم

فروغ مهر در پیشانی دیوار می بینم
صفای طلعت آیینه از زنگار می بینم ۱

اگر در چاه، اگر در گوشه زندان بود یوسف
ز چشم دوربین من بر سر بازار می بینم ۲

نمی گردد حجاب بینش من پرده ظاهر
که در سر هر چه هر کس دارد از دستار می بینم ۳

فریب دانه نتواند مرا در دام آوردن
که از آغاز هر کار آخر آن کار می بینم ۴

سرانجام دل سرگشته حیرانم چه خواهد شد
که من این نقطه را بسیار بی پرگار می بینم ۵

تو کز اسرار وحدت غافلی اوراق برهم زدن
که من هر غنچه را گنجینه اسرار می بینم ۶

ز چشم اهل غفلت موبمو خواب پریشان را
دل شبها به نور دیده بیدار می بینم ۷

ز لوح دیده صائب شسته ام تا گرد خودبینی
به هر جانب که رو می آورم دیدار می بینم ۸

کدامین شاخ گل صائب هوای گلستان دارد؟
که گل را در کمین رخنه دیوار می بینم ۹