غزل ۵۶۰۴ - تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته ام

تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته ام
از خزف گوهر و از بید ثمر یافته ام ۱

برو ای کعبه رو از دامن دست بدار
که من از رخنه دل راه دگر یافته ام ۲

آب گشته است درین باغ دلم چون شبنم
تا ز خورشید جهانتاب نظر یافته ام ۳

پینه بسته است زخم چون صدف از سیلی موج
تا درین قلزم خونخوار گهر یافته ام ۴

برسانید به من قافله کنعان را
که از آن یوسف گم گشته خبر یافته ام ۵

چتر گل باد به مرغان چمن ارزانی
کآنچه من می طلبم در ته پر یافته ام ۶

مشکلی نیست که همت نکند آسانش
بارها در دل شب فیض سحر یافته ام ۷

به که در جستن تنگ شکر صرف کنم
پر و بالی که از آن تنگ شکر یافته ام ۸

چون کشم پای به دامان اقامت صائب؟
من که سود دو جهان را ز سفر یافته ام ۹