غزل ۳۱۵۸ - رو، مسلم تو راست‌ بی‌کاری

رو، مُسَلَّم تو راست‌ بی‌کاری
چون که اَنْدَر عِنایَتِ یاری ۱

نَقْش را کار نیست پیشِ قَلَم
آن قَلَم را چه حاجَت از یاری؟ ۲

هَمچو بُت باش پیشِ آن بُت گَر
که همه نَقْش و رنگْ ازو داری ۳

گَر بِپُرسَد، چه صورتَت باید؟
گو همان صورتی که بِنْگاری ۴

گَر مرا تَن کُنی، تو جانِ مَنی
وَرْ مرا دل کُنی، تو دِلْداری ۵

لُطفِ گُل، خار را تو می‌بَخشی
چه کُند شاخِ خار، جُز خاری؟ ۶

باده دِهْ، باده خواهَ مان کردی
که حَرام است با تو هشیاری ۷