هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر درد و رنج شاعر از عشق و جدایی است. او از نالههای خود، هوسهای بیپاسخ، و سیاهیهای زندگی میگوید و با تصاویری مانند آب خضر، جبین مالیدن بر کف پا، و قفس، احساسات خود را به تصویر میکشد. شاعر همچنین از روزگار و رنگآمیزی معانی توسط صائب سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی احساسی نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۵۶۴۲ - گوش ناز تو به فریاد حزین می مالم
گوش ناز تو به فریاد حزین می مالم
تا جبین هوس خود به زمین می مالم ۱
با لب تازه خطش چند سیاهی بزند
چهره آب خضر را به زمین می مالم ۲
روی بر پای تو می مالم و می مالم چشم
کاین منم بر کف پای تو جبین می مالم ۳
منم آن جور وطن دیده که از ذوق سفر
رو به دیوار و در خانه زین می مالم ۴
بال بر هم زدنم در قفس از شادی نیست
دست بردست ز افسوس چنین می مالم ۵
روزگاری است که مشاطه فکرم صائب
رنگ بر چهره معنی نمکین می مالم ۶
تا جبین هوس خود به زمین می مالم ۱
با لب تازه خطش چند سیاهی بزند
چهره آب خضر را به زمین می مالم ۲
روی بر پای تو می مالم و می مالم چشم
کاین منم بر کف پای تو جبین می مالم ۳
منم آن جور وطن دیده که از ذوق سفر
رو به دیوار و در خانه زین می مالم ۴
بال بر هم زدنم در قفس از شادی نیست
دست بردست ز افسوس چنین می مالم ۵
روزگاری است که مشاطه فکرم صائب
رنگ بر چهره معنی نمکین می مالم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۶۴۱ - بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالم
گوهر بعدی:غزل ۵۶۴۳ - شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلمم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.