غزل ۵۶۶۶ - ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایم

ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایم
بهر تحصیل غم و درد و الم آمده ایم ۱

دامن از ما مکش ای ساحل امید که ما
به زمین بوس تو از بحر عدم آمده ایم ۲

قطع و وصل شب و روز از نفس روشن ماست
نور صبحیم که با تیغ دودم آمده ایم ۳

باش گو وقت سفر تنگتر از شق قلم
ما کمر بسته برون همچو قلم آمده ایم ۴

نعل وارون نشود رهزن ماراست روان
کز ره دیر مکرر به حرم آمده ایم ۵

بی نیازی ز دل یار گدایی داریم
ما به این در نه به امید درم آمده ایم ۶

صائب از تیغ ز درگاه کرم پا نکشیم
ما درین راه به سر همچو قلم آمده ایم ۷