هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی بیانگر ناامیدی و اندوه شاعر از گذر زمان و بیثباتی دنیاست. او از رنجهای زندگی، از دست دادن عزیزان و بیفایده بودن تلاشهایش سخن میگوید. تصاویری مانند خزان، آب بر آینه، خار و سنگ، همگی بر این حس دلالت دارند. شاعر در نهایت به این نتیجه میرسد که تلاشهایش بیثمر بوده و تقدیر بر زندگی او چیره شده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر، مانند ناامیدی، گذر زمان و بیثباتی دنیا، برای درک و تجربهی نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
غزل ۵۶۷۲ - خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیم
خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیم
پشت دستی به گل چیده و ناچیده زدیم ۱
هر دم از ماتم برگی نتوان آه کشید
چار تکبیر بر این نخل خزان دیده زدیم ۲
حاصل ما ز عزیزان سفر کرده خویش
مشت آبی است که بر آینه دیده زدیم ۳
هدف ناوک دلدوز مکافات شدیم
بر سر خاری اگر پای نفهمیده زدیم ۴
قدم از چشم نمودند سبک رفتاران
ما درین بادیه تن چون ره خوابیده زدیم ۵
خار سیلاب پریشان نظری خواهد شد
بخیه ای کز مژه بر دیده نادیده زدیم ۶
برشکست خزف اکنون دل ما می لرزد
گر چه بر سنگ دوصد گوهر سنجیده زدیم ۷
شد گرانخواب تر از کوشش ما صائب بخت
لگدی چند بر این سبزه خوابیده زدیم ۸
پشت دستی به گل چیده و ناچیده زدیم ۱
هر دم از ماتم برگی نتوان آه کشید
چار تکبیر بر این نخل خزان دیده زدیم ۲
حاصل ما ز عزیزان سفر کرده خویش
مشت آبی است که بر آینه دیده زدیم ۳
هدف ناوک دلدوز مکافات شدیم
بر سر خاری اگر پای نفهمیده زدیم ۴
قدم از چشم نمودند سبک رفتاران
ما درین بادیه تن چون ره خوابیده زدیم ۵
خار سیلاب پریشان نظری خواهد شد
بخیه ای کز مژه بر دیده نادیده زدیم ۶
برشکست خزف اکنون دل ما می لرزد
گر چه بر سنگ دوصد گوهر سنجیده زدیم ۷
شد گرانخواب تر از کوشش ما صائب بخت
لگدی چند بر این سبزه خوابیده زدیم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۶۷۱ - جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیم
گوهر بعدی:غزل ۵۶۷۳ - صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
