هوش مصنوعی:
این متن شعری از صائب تبریزی است که به موضوعاتی مانند ناپایداری دنیا، بیاعتباری عمر، دشمنی زمین با انسان، عشق حقیقی، و رهایی از تعلقات دنیوی میپردازد. شاعر با بیانی فلسفی و عرفانی، از بیهودگی دل بستن به دنیا و امیدهای واهی سخن میگوید و بر اهمیت تربیت نفس و عشق حقیقی تأکید میکند.
رده سنی:
18+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی از دنیا و نقد زندگی مادی ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد.
غزل ۵۶۸۳ - دل به این عمر سبکسیر چرا شاد کنیم
دل به این عمر سبکسیر چرا شاد کنیم
برسر ریگ روان خانه چه بنیاد کنیم ۱
مهره گل پی بازیچه اطفال خوش است
دل به بازیچه تعمیر چرا شاد کنیم ۲
دشمن خانگی آدم خاکی است زمین
خانه دشمن خود را ز چه آباد کنیم ۳
نظر تربیت از عشق حقیقی داریم
خوبی ساخته را حسن خداداد کنیم ۴
دل سخت تو و امید ترحم، هیهات
طمع مرغ چه از بیضه فولاد کنیم ۵
صید ما را نبود دغدغه آزادی
خواب در کنج قفس روی به صیاد کنیم ۶
از ادب نیست به گرد سر زلفش گشتن
جان فدا در قدم شانه شمشاد کنیم ۷
ای خوش آن روز که از شهر صفاهان صائب
دست توفیق به کف، روی به بغداد کنیم ۸
برسر ریگ روان خانه چه بنیاد کنیم ۱
مهره گل پی بازیچه اطفال خوش است
دل به بازیچه تعمیر چرا شاد کنیم ۲
دشمن خانگی آدم خاکی است زمین
خانه دشمن خود را ز چه آباد کنیم ۳
نظر تربیت از عشق حقیقی داریم
خوبی ساخته را حسن خداداد کنیم ۴
دل سخت تو و امید ترحم، هیهات
طمع مرغ چه از بیضه فولاد کنیم ۵
صید ما را نبود دغدغه آزادی
خواب در کنج قفس روی به صیاد کنیم ۶
از ادب نیست به گرد سر زلفش گشتن
جان فدا در قدم شانه شمشاد کنیم ۷
ای خوش آن روز که از شهر صفاهان صائب
دست توفیق به کف، روی به بغداد کنیم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۶۸۲ - چند در پرده دل باده گلنار زنیم
گوهر بعدی:غزل ۵۶۸۴ - چه قدر سرخوشی از باده انگور کنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.