هوش مصنوعی: این متن شعری از صائب تبریزی است که به موضوعاتی مانند ناپایداری دنیا، بی‌اعتباری عمر، دشمنی زمین با انسان، عشق حقیقی، و رهایی از تعلقات دنیوی می‌پردازد. شاعر با بیانی فلسفی و عرفانی، از بیهودگی دل بستن به دنیا و امیدهای واهی سخن می‌گوید و بر اهمیت تربیت نفس و عشق حقیقی تأکید می‌کند.
رده سنی: 18+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی از دنیا و نقد زندگی مادی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

غزل ۵۶۸۳ - دل به این عمر سبکسیر چرا شاد کنیم

دل به این عمر سبکسیر چرا شاد کنیم
برسر ریگ روان خانه چه بنیاد کنیم ۱

مهره گل پی بازیچه اطفال خوش است
دل به بازیچه تعمیر چرا شاد کنیم ۲

دشمن خانگی آدم خاکی است زمین
خانه دشمن خود را ز چه آباد کنیم ۳

نظر تربیت از عشق حقیقی داریم
خوبی ساخته را حسن خداداد کنیم ۴

دل سخت تو و امید ترحم، هیهات
طمع مرغ چه از بیضه فولاد کنیم ۵

صید ما را نبود دغدغه آزادی
خواب در کنج قفس روی به صیاد کنیم ۶

از ادب نیست به گرد سر زلفش گشتن
جان فدا در قدم شانه شمشاد کنیم ۷

ای خوش آن روز که از شهر صفاهان صائب
دست توفیق به کف، روی به بغداد کنیم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۶۸۲ - چند در پرده دل باده گلنار زنیم
گوهر بعدی:غزل ۵۶۸۴ - چه قدر سرخوشی از باده انگور کنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.