هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر با دل خود سخن میگوید و از سرگشتگی و بیقراری آن میپرسد. شاعر از عشق و عقل سخن میگوید و بیان میکند که عشق تنها مشتری حقیقی دل است. در نهایت، شاعر به سر کوچهٔ عشق میرسد و دلش آرام میگیرد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عشقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۳۱۶۶ - ای دل سرمست، کجا میپری؟
ای دلِ سَرمَست، کُجا میپَری؟
بَزمِ تو کو؟ باده کجا میخوری؟ ۱
مایهٔ هر نَقْش و تورا نَقْشْ نی
دایهٔ هر جان و تو از جانْ بَری ۲
صد مَثَل و نام و لَقَب گفتَمَت
بَرتَری از نام ولَقَب، بَرتَری ۳
چون که تورا در دو جهان خانه نیست
هر نَفَسی رَخت کجا میبَری؟ ۴
نَقْدِ تورا بُردم من پیشِ عقل
گفتم قیمت کُنَش ای جوهری ۵
صَیر فیِ نَقْدِ مَعانی تویی
سُرمه کَشِ دیدهٔ هر ناظِری ۶
گفت چه دانَم، بِبَرَش پیشِ عشق
عشق بُوَد نَقْدِ تورا مُشتری ۷
چون به سَرِ کوچهٔ عشق آمدیم
دل بِشُد و من بِشُدم بر سَری ۸
بَزمِ تو کو؟ باده کجا میخوری؟ ۱
مایهٔ هر نَقْش و تورا نَقْشْ نی
دایهٔ هر جان و تو از جانْ بَری ۲
صد مَثَل و نام و لَقَب گفتَمَت
بَرتَری از نام ولَقَب، بَرتَری ۳
چون که تورا در دو جهان خانه نیست
هر نَفَسی رَخت کجا میبَری؟ ۴
نَقْدِ تورا بُردم من پیشِ عقل
گفتم قیمت کُنَش ای جوهری ۵
صَیر فیِ نَقْدِ مَعانی تویی
سُرمه کَشِ دیدهٔ هر ناظِری ۶
گفت چه دانَم، بِبَرَش پیشِ عشق
عشق بُوَد نَقْدِ تورا مُشتری ۷
چون به سَرِ کوچهٔ عشق آمدیم
دل بِشُد و من بِشُدم بر سَری ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۶۵ - جان و جهان، دوش کجا بودهیی؟
گوهر بعدی:غزل ۳۱۶۷ - از مه من، مست دو صد مشتری
نظرها و حاشیه ها
ناشناس
۱۴۰۰/۱۱/۱۳ ۰۸:۵۸
گوهر بی نظیره پایدار باشد
گوهرین: با سلام و احترام. سپاس از همراهیتان.
