غزل ۵۷۲۳ - ز ضعف اگر نفس بال بسته ای دارم

ز ضعف اگر نفس بال بسته ای دارم
ز رنگ چهره زبان شکسته ای دارم ۱

امیدوار نباشم چرا به آزادی
دل رمیده و دام گسسته ای دارم ۲

اگر چه ظاهر من خشک تر ز آبله است
به زیر پوست بهار خجسته ای دارم ۳

ز من گشاده شود کار می پرستان را
اگر چه همچو (سبو) دست بسته ای دارم ۴

ز فکر لاله عذاران برون نمی آیم
همیشه زین گل بی خار دسته ای دارم ۵

بجان رسیده ام از دست بیقراری دل
سپند آتش رخسار جسته ای دارم ۶

زخنده ام جگر روزگار پر خون است
چو پسته گرچه دل زنگ بسته ای دارم ۷

ز تندباد حوادث به جان نمی لرزم
که در بساط چراغ نشسته ای دارم ۸

نیم ز صورت حال جهانیان غافل
اگر چه آینه زنگ بسته ای دارم ۹

چو شمع دیدن من چشم می کند روشن
ز گریه دل شب روی شسته ای دارم ۱۰

به تیغ حادثه از جای در نمی آیم
ز درد و داغ دل پینه بسته ای دارم ۱۱

چو گل ز خنده نیاید لبم بهم صائب
اگر چه ساغر در خون نشسته ای دارم ۱۲