غزل ۵۷۲۸ - منم که فیض شراب از کتاب می گیرم

منم که فیض شراب از کتاب می گیرم
به همت از گل کاغذ گلاب می گیرم ۱

هوای عالم آب است سازگار مرا
دل از پیاله و جان از شراب می گیرم ۲

در آتش است صراحی ز صبح خیزی من
همیشه چشم قدح را به خواب می گیرم ۳

ز چشم مست بتان چشم مردمی دارم
چه ظالمم که خراج از خراب می گیرم ۴

نشاط رفته ز عمر گذشته می خواهم
حساب موج از بحر سراب می گیرم ۵

به زور بازوی همت چو لعل در دل سنگ
فروغ تربیت از آفتاب می گیرم ۶

اگر به گوش صدف صائب این غزل خوانم
هزار دامن در خوشاب می گیرم ۷