غزل ۵۷۳۱ - ز خال گوشه ابروی یار می ترسم

ز خال گوشه ابروی یار می ترسم
ازین ستاره دنباله دار می ترسم ۱

چو مهره در دهن مار می توانم رفت
از آن دو سلسله تابدار می ترسم ۲

ز رنگ و بوی جهان قانعم به بی برگی
خزان گزیده ام از نوبهار می ترسم ۳

ز نیش مار به نرمی نمی توان شد امن
من از ملایمت روزگار می ترسم ۴

شکست دشمن عاجز نه از جوانمردی است
ترا گمان که من از نیش خار می ترسم ۵

به تنگ حوصلگان بر نمی توان آمد
از بحر بیش من از چشمه سار می ترسم ۶

مرا ز آتش دوزخ نمی توان ترساند
ز شرمساری روز شمار می ترسم ۷

ز سیل حادثه از جا نمی روم صائب
ز شبنم رخ آن گلعذار می ترسم ۸