غزل ۵۷۷۷ - جنون کجاست که دستی به کار بگشاییم

جنون کجاست که دستی به کار بگشاییم
ز کار چرخ گره غنچه وار بگشاییم ۱

ز برق آه بسوزیم مهر و ماهش را
گره ز رشته لیل و نهار بگشاییم ۲

چنین که تنگ گرفته است روزگار به ما
امید نیست درین روزگار بگشاییم ۳

گل از جدایی ما می کند گریبان چاک
چه لازم است گریبان به خار بگشاییم ۴

متاع ما سخن و خلق پنبه در گوشند
درین قلمرو و غفلت چه بار بگشاییم؟ ۵

فلک ز کاهکشان تنگ بسته است کمر
چگونه ما کمر کارزار بگشاییم؟ ۶

به زور بازوی اقبال کار پیش نرفت
مگر به قوت دل این حصار بگشاییم ۷

چنین که مست غرورند عالمی صائب
سرفسانه شیرین چه کار بگشاییم؟ ۸