خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی بیانگر روحیه بلندپروازانه و سرکش شاعر است. او خود را مانند گوگرد سرخ و آتش می‌داند که حتی از خاک تیره نیز می‌درخشد. شاعر با وجود مشکلات و کشمکش‌های زندگی، مانند خورشید و تیر کمان، پرتوان و مقاوم است. او از سوختن و اشتیاق خود نمی‌گریزد و همچون موجی در دریاست. در نهایت، شاعر به جای پناه بردن به رشته‌های ظریف، به قدرت درونی خود تکیه می‌کند.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

همت بلند نام شد از طبع سرکشم
گوگرد احمر خس و خارست آتشم

با آن که سنگ را به نظر لعل می کنم
از خاک تیره است چو خورشید مفرشم

در قبضه تصرف گردون کج نهاد
از راست خانگی چو کمان در کشاکشم

اندیشه از سیاهی لشکر چرا کنم؟
چون آفتاب مشرق تیرست ترکشم

از سوختن چگونه گریزم، که چون سپند
برآسمان اگر شده ام رزق آتشم

دارم چو موج تنگ در آغوش بحر را
وز جوش اشتیاق همان در کشاکشم

صائب چرا به رشته مریم برم پناه؟
شیرازه گیر نیست حواس مشوشم

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir