خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی، بیانگر حالتی از غم، ناامیدی و تأمل در زندگی است. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند خار، گل، بلبل و شبنم، احساسات خود را از رنج، شرم و زخمهای روحی بیان می‌کند. او خود را در موقعیتی متناقض می‌بیند؛ مانند خاری در میان گل‌ها یا بلبلی بر شاخه گل که از درون رنج می‌برد. شعر همچنین به ناپایداری زندگی و جلوه‌های زودگذر آن اشاره دارد.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مضامین عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج، شرم و ناپایداری زندگی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

خندان به زیر تیغ تغافل نشسته ایم
در خارزار بر ورق گل نشسته ایم

از انفعال،خار بیابان وحشتیم
چون خار اگر چه در قدم گل نشسته ایم

زیر سپهر پای به دامن کشیده ایم
در فصل نوبهار ته پل نشسته ایم

چون نوبهار جلوه ما یک دو هفته است
بر دامن گل و پر بلبل نشسته ایم

چون شبنم گداخته بر روی دست گل
آماده هزار تزلزل نشسته ایم

از شرم ناکسی جگر خویش می خوریم
بر شاخ گل اگر چه چو بلبل نشسته ایم

از چشم نرم خلق ز بس زخم خورده ایم
بر روی برگ گل به تأمل نشسته ایم

صائب ز فکر زلف پریشان آن نگار
آشفته تر ز طره سنبل نشسته ایم

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir