غزل ۵۸۴۰ - جا در سیاه خانه سودا گرفته ایم

جا در سیاه خانه سودا گرفته ایم
از دست لاله دامن صحرا گرفته ایم ۱

آسان به چنگ ما نفتاده است شمع طور
صد دست، پنجه باید بیضا گرفته ایم ۲

از همت بلند که عمرش دراز باد
دام مگس فکنده و عنقا گرفته ایم ۳

انصاف نیست راندن ما از حریم وصل
پیش از سپند آمده و جا گرفته ایم ۴

از ما زبان خامه تکلیف کوته است
خط امان ز ساغر صهبا گرفته ایم ۵

دیوانه ایم لیک نظر بند نیستیم
پیش ز گردباد به صحرا گرفته ایم ۶

تار کفن به زخم زبان بخیه می زند
سوزن عبث ز دست مسیحا گرفته ایم ۷

دیوانگی علاج ندارد و گرنه ما
روغن ز ریگ آتش سودا گرفته ایم ۸

صد نیزه موج خون ز سرما گذشته است
تا مصرعی ز عالم بالا گرفته ایم ۹

صائب به زور جذبه طبع بلند خویش
خورشید را ز دست مسیحا گرفته ایم ۱۰