هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات شاعر درباره فروتنی، عشق، فناپذیری زندگی و ایثار است. شاعر خود را همچون ذره‌ای کوچک در مقابل عشق بزرگ می‌داند و از رنج‌های زندگی سخن می‌گوید که برای خوشحالی دیگران متحمل شده است. همچنین، او به فکر آخرت و معنویت افتاده و از عشق پاک و ایثار سخن می‌راند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند فناپذیری زندگی و تأمل در آخرت نیاز به بلوغ فکری دارد.

غزل ۵۸۴۶ - هر چند همچو ذره محقر فتاده ایم

هر چند همچو ذره محقر فتاده ایم
با آفتاب عشق برابر فتاده ایم ۱

هر دامنی که بود گرفتیم در جهان
اکنون به فکر دامن محشر فتاده ایم ۲

پهلوی چرب دشمن جان است صید را
زان زنده مانده ایم که لاغر فتاده ایم ۳

تلخی کشیم تا دگران خوشدلی کنند
در بزم روزگار چو ساغر فتاده ایم ۴

بر رشته گسسته عمر سبک عنان
دنبال هم چو رشته گوهر فتاده ایم ۵

در دست عشق پاک گهر با دل دونیم
چون ذوالفقار در کف حیدر فتاده ایم ۶

صائب زجوش فکر بود اعتبار ما
چون رشته در حمایت گوهر فتاده ایم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۸۴۵ - ما نقض دلپذیر ورقهای ساده ایم
گوهر بعدی:غزل ۵۸۴۷ - ما نام خود ز صفحه دلها سترده ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.