غزل ۵۸۵۵ - از آه دام موج به دریا فکنده ایم

از آه دام موج به دریا فکنده ایم
از اشک تخم لاله به صحرا فکنده ایم ۱

یک روز با حباب به کشتی نشسته ایم
همراه موج سلسله بر پا فکنده ایم ۲

بر چهره ای که آب شود از نگاه گرم
غفلت نگر که طرح تماشا فکنده ایم ۳

ما انتظار شور قیامت نمی کشیم
سنگی به شیشه خانه دلها فکنده ایم ۴

کی به شود به مرهم زنگار آسمان؟
زخمی که ما به دل ز تمنا فکنده ایم ۵

توفیق از رفاقت ما دست شسته است
امروز را،ز بس که به فردا فکنده ایم ۶

رنگ شکسته کم ز زبان شکسته نیست
ما عرض حال خویش به سیما فکنده ایم ۷

امروز ریشه گل بی خار گشته است
خاری که ما به چشم تماشا فکنده ایم ۸

صائب به دولت دو جهانی رسیده است
ما چون همای سایه به هر جا فکنده ایم ۹