غزل ۵۸۷۲ - ما کار دل به آن خم ابرو گذاشتیم

ما کار دل به آن خم ابرو گذاشتیم
سر چون کمان حلقه به زانو گذاشتیم ۱

بستیم لب به شهد خموشی ز گفتگو
شکر به طوطیان سخنگو گذاشتیم ۲

حاشا که تیغ صبح قیامت جدا کند
از فکر او سری که به زانو گذاشتیم ۳

شستیم دست خود ز ثمر پاک همچو سرو
روزی که پای بر لب این جو گذاشتیم ۴

کردند همچو سرو نفس راست بلبلان
تا از چمن به کنج قفس رو گذاشتیم ۵

از جرم ما مپرس چه مقدار و چند بود
ما کوه قاف را به ترازو گذاشتیم ۶

نتوان دریغ داشت ز مستان کباب را
دل را به آن دونرگس جادو گذاشتیم ۷

صائب شدیم مرکز پرگار آسمان
از دست تا عنان تکاپو گذاشتیم ۸