غزل ۵۹۰۴ - آن قدر ندارم که سزاوار تو باشم

آن قدر ندارم که سزاوار تو باشم
آن به که گرفتار گرفتار تو باشم ۱

خورشید درین ره بود از آبله پایان
من کیستم آخر که طلبکار تو باشم؟ ۲

غیر از کف افسوس مرا برگ دگر نیست
آخر به چه سرمایه خریدار تو باشم؟ ۳

یک فاخته سرو تو این طارم نیلی است
من در چه شمارم که هوادار تو باشم؟ ۴

زان پاکتر افتاده ترا دامن عصمت
کز دیده تر شبنم گلزار تو باشم ۵

من کز رخ خورشید نظر را ندهم آب
قانع به نگاه در و دیوار تو باشم ۶

معراج من این بس که چو خار سر دیوار
از دور تماشایی گلزار تو باشم ۷

چون آب دهم چشم خود از چشمه کوثر؟
من کز دل و جان تشنه دیدار تو باشم ۸