غزل ۶۰۰۰ - دل به حرف پوچ تا کی شاد خواهی ساختن؟

دل به حرف پوچ تا کی شاد خواهی ساختن؟
مصحف خود چند کاغذ باد خواهی ساختن؟ ۱

می کند موج حوادث رخنه چون جوهر در او
گر حصار خانه از فولاد خواهی ساختن ۲

خاکمالت می دهد چرخ مقوس همچو تیر
شهپر خود گر ز برق و باد خواهی ساختن ۳

بال پرواز مرا اول به یکدیگر شکن
گر مرا از دام خود آزاد خواهی ساختن ۴

بر لب بام آفتابت از غبار خط رسید
کی دل ویران من آباد خواهی ساختن؟ ۵

خنده ای بر روی من کن در زمان زندگی
این که بعد از مرگ روحم شاد خواهی ساختن ۶

پرده ای از عفو بر روی گناه من بپوش
روز محشر گر مرا ایجاد خواهی ساختن ۷

گر مرا سازی خراب از جلوه مستانه ای
کعبه ای ای سنگدل آباد خواهی ساختن ۸

دست از تعمیر تن بردار صائب، تا به کی
بر سر ریگ روان بنیاد خواهی ساختن؟ ۹