خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی با استفاده از تصاویر شاعرانه و استعاره‌های عمیق، مخاطب را به خودشناسی، تواضع، و تلاش برای تعالی دعوت می‌کند. شاعر از طاووس، مرغ بسمل، خورشید، و دیگر عناصر طبیعت برای انتقال مفاهیم اخلاقی و عرفانی استفاده می‌کند. او بر اهمیت درک حال، پرهیز از غرور، و ارزش گذاشتن به زمان تأکید دارد.

رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر نیاز به درک و تجربه‌ی بیشتری از زندگی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال دشوار باشد.

چند چون طاوس باشی محو بال خویشتن؟
زیر پای خود نبینی از جمال خویشتن

کم مباش از مرغ بسمل در شهادتگاه عشق
می ز خون خود کن و مطرب ز بال خویشتن

چون مه از نقصان دل خود را مخور، خورشید باش
تا ز حال خود نگردی در زوال خویشتن

مطلب روی زمین در زیر دامان شب است
جز بر این دامن مزن دست سؤال خویشتن

بستر و بالین من از سایه بال هماست
تا سر خود را کشیدم زیر بال خویشتن

عمر خود را کم به امید فزونی می کنند
ساده لوحانی که می دزدند سال خویشتن

با دل افکن گفتگوی دوستی را از زبان
در ثمر پوشیده کن برگ نهال خویشتن

ترجمان گوهر شاداب، آب او بس است
لب بگز صائب ز اظهار کمال خویشتن

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir