غزل ۶۰۴۰ - عاقبت این مرغ وحشی زین قفس خواهد شدن

عاقبت این مرغ وحشی زین قفس خواهد شدن
با نواسنجان قدسی همنفس خواهد شدن ۱

پرتو خورشید را زنجیر کردن مشکل است
از همان راهی که آمد بازپس خواهد شدن ۲

چون گل این هنگامه خوبی که بر خود چیده ای
از خزان زیر و زبر در یک نفس خواهد شدن ۳

از فغان دردمندان بیضه فولاد تو
عاقبت پر رخنه مانند جرس خواهد شدن ۴

تیغ بی رحمی خط سبز از میان خواهد کشید
روزگار دار و گیر زلف بس خواهد شدن ۵

این لب شیرین که می داری دریغ از طوطیان
روزی موران و پامال مگس خواهد شدن ۶

این گل رویی که می گردد ز شبنم داغدار
زخمی تیغ زبان خار و خس خواهد شدن ۷

زهر در پیمانه لعل تو خواهد کرد خط
چشم بدمستت گرفتار عسس خواهد شدن ۸

همچو بار طرح، آخر ساعد سیمین تو
بار دوش و گردن اهل هوس خواهد شدن ۹

آن لب میگون که آب خضر از وی می چکد
ناگوارا چون شراب نیمرس خواهد شدن ۱۰

در خزان ناامیدی ها دل سنگین تو
بر مراد صائب آتش نفس خواهد شدن ۱۱