هوش مصنوعی:
این شعر با زبانی عرفانی و اخلاقی، از مخاطب میخواهد که از زیباییهای ظاهری و غرور ناشی از آن دوری کند و به جای آن، حیا و عصمت را پیشه کند. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند "سرمه"، "زلف سیاه" و "شاخ گل"، هشدار میدهد که تکیه بر زیباییهای فانی و دنیوی میتواند باعث غفلت از ارزشهای معنوی شود.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال سنگین و نامفهوم باشد. همچنین، درک استعارهها و نمادهای به کار رفته در متن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
غزل ۶۰۸۱ - سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکن
سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکن
گر توانی آشنایی با نگاه خود مکن ۱
رنگ بر رخساره عصمت مبادا بشکند
دستبازی با سر زلف سیاه خود مکن ۲
قبله من، عکس در شرع حیا نامحرم است
خلوت آیینه را هم جلوه گاه خودمکن ۳
خاطر رنگ حیا از برگ گل نازکترست
شاخ گل را زینت طرف کلاه خود مکن ۴
لشکر غارتگر خط می رسد از گرد راه
تکیه بر جمعیت زلف سیاه خود مکن ۵
پند صائب را در گوش غرور حسن ساز
بیش ازین آزار جان بی گناه خود مکن ۶
گر توانی آشنایی با نگاه خود مکن ۱
رنگ بر رخساره عصمت مبادا بشکند
دستبازی با سر زلف سیاه خود مکن ۲
قبله من، عکس در شرع حیا نامحرم است
خلوت آیینه را هم جلوه گاه خودمکن ۳
خاطر رنگ حیا از برگ گل نازکترست
شاخ گل را زینت طرف کلاه خود مکن ۴
لشکر غارتگر خط می رسد از گرد راه
تکیه بر جمعیت زلف سیاه خود مکن ۵
پند صائب را در گوش غرور حسن ساز
بیش ازین آزار جان بی گناه خود مکن ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۰۸۰ - صید دل زین بیش با موی میان خود مکن
گوهر بعدی:غزل ۶۰۸۲ - ای دل روشن حجاب از طارم اخضر مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
