هوش مصنوعی: این متن شعری است که از زبان شاعری عاشق و نگران سروده شده و در آن از معشوق می‌خواهد که با موهای میان خود دل‌ها را نرباید، به ناتوانان ستم نکند، و به زور و قدرت تکیه نزند. شاعر هشدار می‌دهد که اعتماد به زلف دلستان و غارت دل‌ها با چشم ناتوان کار درستی نیست و از معشوق می‌خواهد که به آه مظلومان توجه کند و رازهای نهان را با کسی در میان نگذارد. در نهایت، شاعر توصیه می‌کند که اگر آرزوی سیر عالم را دارد، از آستان خود شروع کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و اخلاقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات و استعارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

غزل ۶۰۸۰ - صید دل زین بیش با موی میان خود مکن

صید دل زین بیش با موی میان خود مکن
کینه جوی من ستم بر ناتوان خود مکن ۱

هر سر موی ترا دستی است در تسخیر دل
باز این تکلیف با موی میان خود مکن ۲

کار فرمودن مروت کی بود بیمار را؟
غارت دلها به چشم ناتوان خود مکن ۳

هر چه می آید به دست باد دستان، می رود
اعتماد دل به زلف دلستان خود مکن ۴

از خدنگ انتقام آه مظلومان بترس
ای ستمگر تکیه بر زور کمان خود مکن ۵

تخم راز از سنگ خارا می جهد همچون شرر
هیچ کس را محرم راز نهان خود مکن ۶

عالمی در رهگذارت دل به کف استاده اند
از تغافل عالمی دل را زیان خود مکن ۷

در چنین فصلی که هر خار از نزاکت چون گل است
خاطر(ی) مجروح از تیغ زبان خود مکن ۸

گر هوای سیر عالم هست صائب در سرت
پا به دامن کش، سفر از آستان خود مکن ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۰۷۹ - نیستی چون اهل معنی لب به دعوی وا مکن
گوهر بعدی:غزل ۶۰۸۱ - سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.