هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی، شاعر بزرگ سبک هندی، با زبانی نمادین و پر از صنایع ادبی، مخاطب را از انجام برخی رفتارها و نگرشهای نادرست برحذر میدارد. شاعر با اشاره به مفاهیمی مانند ستم، خشکمغزی، قطع پیوند محبت، سرکشی، سادهلوحی، تعجیل بیجا، تکبر و پنهانکاری، بر اهمیت رحمت، عشق، صبر، تواضع و صداقت تأکید میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از نمادها و صنایع ادبی پیچیده، فهم شعر را برای مخاطبان جوانتر دشوار میسازد.
غزل ۶۰۸۳ - بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکن
بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکن
خشک مغزی در بهار جانفزای خط مکن ۱
قطع پیوند محبت می کند مکتوب خشک
سرکشی با عاشقان در ابتدای خط مکن ۲
می کند بیدار آب این سبزه خوابیده را
تیغ را از ساده لوحی آشنای خط مکن ۳
چشم تا بر هم زنی این مور گردیده است مار
بی سبب تعجیل در نشو و نمای خط مکن ۴
شعله خس می شود خامش به اندک فرصتی
تکیه بر حسن سبکسیر صفای خط مکن ۵
از زبان بازی پریشان می شود زلف حواس
شانه را تا می توانی آشنای خط مکن ۶
می شود زیر و زبر از لشکر بیگانه ملک
زلف را باز از سر خود از برای خط مکن ۷
حکم نتوان بر فلک راندن به تقویم کهن
ناز بر صاحبدلان در انتهای خط مکن ۸
از نزول آیه رحمت خجل گشتن خطاست
روی خود پنهان ز صائب از حیای خط مکن ۹
خشک مغزی در بهار جانفزای خط مکن ۱
قطع پیوند محبت می کند مکتوب خشک
سرکشی با عاشقان در ابتدای خط مکن ۲
می کند بیدار آب این سبزه خوابیده را
تیغ را از ساده لوحی آشنای خط مکن ۳
چشم تا بر هم زنی این مور گردیده است مار
بی سبب تعجیل در نشو و نمای خط مکن ۴
شعله خس می شود خامش به اندک فرصتی
تکیه بر حسن سبکسیر صفای خط مکن ۵
از زبان بازی پریشان می شود زلف حواس
شانه را تا می توانی آشنای خط مکن ۶
می شود زیر و زبر از لشکر بیگانه ملک
زلف را باز از سر خود از برای خط مکن ۷
حکم نتوان بر فلک راندن به تقویم کهن
ناز بر صاحبدلان در انتهای خط مکن ۸
از نزول آیه رحمت خجل گشتن خطاست
روی خود پنهان ز صائب از حیای خط مکن ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۰۸۲ - ای دل روشن حجاب از طارم اخضر مکن
گوهر بعدی:غزل ۶۰۸۴ - در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.