غزل ۶۱۰۵ - بی اثر تا چند باشد ناله شبگیر من؟

بی اثر تا چند باشد ناله شبگیر من؟
تا کی از گوش گران بر سنگ آید تیر من؟ ۱

با سرافرازی تلاش خاکساری می کنم
چون گهر گرد یتیمی می کند تعمیر من ۲

آه بی تأثیر من در زیر لب باشد مدام
از کجی بیرون نمی آید ز ترکش تیر من ۳

می شود افزون ز اسباب تسلی وحشتم
تیغ زهرآلود داند سبزه را نخجیر من ۴

آسمان بر جوهر من پرده نتواند کشید
زهر قاتل می کند زنگار را شمشیر من ۵

از سیه کاری به کام من نمی گردد زبان
از گرانی لنگ دارد عذر را تقصیر من ۶

روزی من می رسد از خامه حرف آفرین
از سر انگشت باشد چون یتیمان شیر من ۷

نی به ناخن می کند الماس زرین چنگ را
بس که پیچیده است بر خود غنچه دلگیر من ۸

شاهد خامی است دست پا زدن در بند عشق
برنمی خیزد صدا چون جوهر از زنجیر من ۹

آنچنان رسوا شدم صائب که ماه و آفتاب
از زمین گیران بود با عشق عالمگیر من ۱۰