غزل ۶۱۲۰ - اهل معنی گر چه خاموشند از تحسین من

اهل معنی گر چه خاموشند از تحسین من
غوطه در خون می زنند از معنی رنگین من ۱

سکته بی دردی از خواب عدم سنگین ترست
ورنه خون مرده گردد زنده از تلقین من ۲

در جگرگاه نواسنجان این بستانسرا
تیغها خوابیده از هر مصرع رنگین من ۳

از ید بیضای کلک من جهانی روشن است
گر به ظاهر نیست شمعی بر سر بالین من ۴

مایه دار معنیم، دعوی نمی دانم که چیست
خودفروشی نیست چون بی مایگان آیین من ۵

دیده یوسف شناس از خود بود منت پذیر
می کند تحسین خود، هر کس کند تحسین من ۶

صور محشر پاره سازد گر گلوی خویش را
برنمی گردد صدا از کوه با تمکین من ۷

نیست از منع تماشایی پر از گل گلشنم
دست و پا از جوش گل گم می کند گلچین من ۸

شهد گفتار مرا صائب قوام دیگرست
خامه ها را کرد بی شق معنی شیرین من ۹