هوش مصنوعی: این شعر عرفانی و اخلاقی از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های عمیق، مخاطب را به سحرخیزی، پاکدامنی، فروتنی، توجه به دیگران و پرهیز از غرور دعوت می‌کند. همچنین، از عشق، وصال و زیبایی‌های طبیعت نیز سخن می‌گوید.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی این شعر برای درک و لذت بردن کامل، به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.

غزل ۶۲۲۵ - به یک زخم نمایان سرفرازم از شهیدان کن

به یک زخم نمایان سرفرازم از شهیدان کن
چو صبح وصل خندانم ازین لطف نمایان کن ۱

اگر خواهی که خورشید از گریبانت برون آید
سحرخیزی فن خود همچون صبح پاکدامان کن ۲

نگاه شور چشمان می برد شیرینی از شکر
لب پر خنده خود را ز چشم غیر پنهان کن ۳

به زلف خود مشو مغرور و عالم را مزن بر هم
حذر از ناله زنجیر سوز بیگناهان کن ۴

به عزم سیر با اغیار چون در بوستان گردی
چو بینی سنبلی را یاد این خاطر پریشان کن ۵

گلت پا در رکاب جلوه باد خزان دارد
برو ای بلبل بی درد آه و ناله سامان کن ۶

خیال زنده رود از سینه گرد غم برد صائب
چو غم زور آورد بر خاطرت یاد صفاهان کن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۲۲۴ - برآورد از نهادت گرد عصیان، گریه ای سر کن
گوهر بعدی:غزل ۶۲۲۶ - سر بی مغز را از باده گلرنگ خالی کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.