هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به ناتوانی انسان در برابر زیباییهای الهی و محدودیتهای مادی میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای عمیق، ناتوانی انسان در درک کامل جهان و وابستگی او به لطف الهی را بیان میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۶۲۶۱ - دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟
دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟
مور از خوان سلیمان چه تواند بردن؟ ۱
محو روی تو نگردد دل حیران، چه کند؟
شبنم از مهر درخشان چه تواند بردن؟ ۲
لطف گلهای چمن قسمت بینایان است
بی بصیرت ز گلستان چه تواند بردن ۳
عالم خشک چه دارد که ستانند ازو؟
نقش از آیینه عریان چه تواند بردن؟ ۴
فیض دریای ازل در خور استعدادست
ابر تصویر ز عمان چه تواند بردن؟ ۵
بند توست آنچه تصرف کنی از عالم خاک
دزد پیداست ز زندان چه تواند بردن ۶
ما چه داریم که اندیشه ز تاراج کنیم؟
سیل از خانه ویران چه تواند بردن؟ ۷
بوسه بیجا کمری بسته به تاراج لبش
حرص مور از شکرستان چه تواند بردن؟ ۸
از تماشای تو خورشید دل پر خون برد
لاله از کوه بدخشان چه تواند بردن؟ ۹
دل صائب چه تمتع برد از عالم پوچ؟
برق با خود ز نیستان چه تواند بردن؟ ۱۰
مور از خوان سلیمان چه تواند بردن؟ ۱
محو روی تو نگردد دل حیران، چه کند؟
شبنم از مهر درخشان چه تواند بردن؟ ۲
لطف گلهای چمن قسمت بینایان است
بی بصیرت ز گلستان چه تواند بردن ۳
عالم خشک چه دارد که ستانند ازو؟
نقش از آیینه عریان چه تواند بردن؟ ۴
فیض دریای ازل در خور استعدادست
ابر تصویر ز عمان چه تواند بردن؟ ۵
بند توست آنچه تصرف کنی از عالم خاک
دزد پیداست ز زندان چه تواند بردن ۶
ما چه داریم که اندیشه ز تاراج کنیم؟
سیل از خانه ویران چه تواند بردن؟ ۷
بوسه بیجا کمری بسته به تاراج لبش
حرص مور از شکرستان چه تواند بردن؟ ۸
از تماشای تو خورشید دل پر خون برد
لاله از کوه بدخشان چه تواند بردن؟ ۹
دل صائب چه تمتع برد از عالم پوچ؟
برق با خود ز نیستان چه تواند بردن؟ ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۳۳۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۲۶۰ - چند دندان تأمل به جگر افشردن؟
گوهر بعدی:غزل ۶۲۶۲ - در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.