خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق و دیوانگی خود سخن می‌گوید، از زنجیرهای عشق و دلتنگی‌هایش می‌نالد. او از وضعیت جهان خسته شده و به دنبال آرامش است. با وجود همه سختی‌ها، به راستی و صداقت خود افتخار می‌کند و امیدوار است که همچون صبح، جهانگیر شود. او احساس می‌کند که با مردم دیوانه سر و کار دارد و دلش همچون طفلی است که با وجود پیری، هنوز شور و حال جوانی دارد. شاعر از زنجیرهای بی‌گناهی خود می‌نالد و با وجود تلاش برای گشودن گره‌های عالم، خود را ناتوان در برابر تقدیر می‌بیند.

رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عاشقانه، فلسفی و روانشناختی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند تقدیر و دلتنگی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

عاشق سلسله زلف گرهگیرم من
روزگاری است که دیوانه زنجیرم من

نکنم چشم به هر نقش سبکسیر سیاه
محو یک نقش چو آیینه تصویرم من

مرغ بی پر به چه امید قفس را شکند؟
ورنه دلتنگ ازین عالم دلگیرم من

داد آرام در آغوش هدف خواهم داد
در کمانخانه افلاک اگر تیرم من

نشود دیده من باز چو بادام به سنگ
بس که از دیدن اوضاع جهان سیرم من

راست گفتاری من رایت اقبال من است
همچو صبح از نفس صدق، جهانگیرم من

در و دیوار شود بال و پر وحشت من
نیست از غفلت اگر در پی تعمیرم من

هست با مردم دیوانه سر و کار مرا
دل همان طفل مزاج است اگر پیرم من

بهر آزادی من شب همه شب می نالد
بس که از بی گنهی بار به زنجیرم من

گر چه صائب شود از من گره عالم باز
عاجز قوت سر پنجه تقدیرم من

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir