هوش مصنوعی: این متن به توصیف ویژگی‌ها و حالات درویشان می‌پردازد. درویشان با وجود سادگی و فقر، دارای معنویت و آرامشی هستند که حتی زمین نیز به خواب می‌رود زیر گام‌های آنان. طعام آنان نمکچش است و جامشان از حوادث سنگین پر نمی‌شود. درویشان از طمع دوری کرده‌اند و فیض آنان به همه می‌رسد، چنان‌که تفاوتی بین مور و سلیمان نمی‌گذارند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و مفاهیم ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.

غزل ۶۳۰۷ - صدای پا نبود در خرام درویشان

صدای پا نبود در خرام درویشان
زمین به خواب رود زیر گام درویشان ۱

چو نی اگر چه بود خشک، کام درویشان
شکر به تنگ بود در کلام درویشان ۲

چه لذت است که بادست پخت بی برگی است
نمکچش است سراسر طعام درویشان ۳

اگر ز سنگ حوادث شود هلال هلال
صدا بلند نگردد ز جام درویشان ۴

که می تواند وصف تمام ایشان کرد؟
به از تمام جهان، ناتمام درویشان ۵

ز روستای طمع رخت برده اند برون
مساز روی ترش از سلام درویشان ۶

میان مور و سلیمان تفاوتی ننهد
چو سفره باز کند فیض عام درویشان ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۳۰۶ - خمار سوخت مرا ساقیا شراب رسان
گوهر بعدی:غزل ۶۳۰۸ - مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.