غزل ۶۳۱۶ - گشوده است در فیض رخنه دیوار

گشوده است در فیض رخنه دیوار
به باغبان چه ضرورست دردسر دادن؟ ۱

صدف ز دیده دریانژاد من دارد
ز ابر آب گرفتن، عوض گهر دادن ۲

کمینه بازی مژگان خونفشان من است
عنان چو موج به دریای پر خط دادن ۳

چو سایه سرو نهاده است سر به دنبالش
که یاد گیرد ازو پیچش کمر دادن ۴

ترا که نامه بری هست چون فغان صائب
چه لازم است کتابت به نامه بر دادن؟ ۵

به رنگ بی جگران رگ به نیشتر دادن
بود به دشمن خونخوار خود جگر دادن ۶

به قیمت گل و می ده اگر زری داری
که بهترین هنرهاست زر به زر دادن ۷

گل سر سبد بوستان خلق من است
چو نخل سنگ بر سر خوردن و ثمر دادن ۸

ز پرفشانیم ای شمع رو چه می تابی؟
به من نخست نبایست بال و پر دادن ۹

چه طعن لغزش مستانه می زنی بر من؟
به من ز دور نبایست بیشتر دادن ۱۰