هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به موضوعاتی مانند امید، روشنایی درونی، عشق و تقدیر میپردازد. شاعر از تشبیهات زیبایی مانند چراغ، شمع و هلال استفاده کرده تا مفاهیم عمیق روحانی و عرفانی را بیان کند. در نهایت، شعر با امیدواری به روشنایی بصیرت و هدایت الهی پایان مییابد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک و مفاهیم فلسفی دارد.
غزل ۶۳۲۷ - مکن تعجب اگر شد چراغ ما روشن
مکن تعجب اگر شد چراغ ما روشن
چراغ زنده دلان را کند خدا روشن ۱
ملایمت ز طمع پیشگان به آن ماند
که شمع موم به منزل کند گدا روشن ۲
همیشه بخت سیه روز در میانم داشت
مرا چو شمع نگردید پیش پا روشن ۳
اگر چه هست کدورت میان چشم و غبار
شد از غبار خط او سواد ما روشن ۴
به غور معنی نازک رسند صافدلان
هلال چهره نماید چو شد هوا روشن ۵
امید هست که چشم بصارت صائب
شود ز خاک در شاه اولیا روشن ۶
چراغ زنده دلان را کند خدا روشن ۱
ملایمت ز طمع پیشگان به آن ماند
که شمع موم به منزل کند گدا روشن ۲
همیشه بخت سیه روز در میانم داشت
مرا چو شمع نگردید پیش پا روشن ۳
اگر چه هست کدورت میان چشم و غبار
شد از غبار خط او سواد ما روشن ۴
به غور معنی نازک رسند صافدلان
هلال چهره نماید چو شد هوا روشن ۵
امید هست که چشم بصارت صائب
شود ز خاک در شاه اولیا روشن ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۳۲۶ - مباش درصدد بی شمار خندیدن
گوهر بعدی:غزل ۶۳۲۸ - چنان که سرمه سواد نظر کند روشن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
