خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی، شاعر بزرگ سبک هندی، با زبانی نمادین و پر از تصاویر شاعرانه، مخاطب را از توبه کردن در فصل بهار و دوری از لذتهای زندگی برحذر میدارد. شاعر با اشاره به مفاهیمی مانند عشق، می، روزگار و ناکامی، بر اهمیت زندگی در لحظه و پذیرش تقدیر تأکید میکند. او همچنین از عشق به عنوان تنها کار ارزشمند زندگی یاد میکند و از توجه به امور بیارزش پرهیز میدهد.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی نسبتاً پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین استفاده از نمادها و استعاره‌های متعدد، فهم شعر را برای مخاطبان جوان‌تر دشوار می‌کند.

ز باده توبه در ایام نوبهار مکن
به اختیار، پشیمانی اختیار مکن

به استخاره اگر توبه کرده ای زاهد
به استخاره دگر زینهار کار مکن

وصال ساغر و مینا قران سعدین است
برای خوردن می ساعت اختیار مکن

زمین شور بود برق دانه امید
به مجلسی که در او نیست می گذار مکن

به پای خم می نارس به کام خویش رسید
سفر ز کوی خرابات زینهار مکن

اگر چه عشق بود کار مردم بیکار
به غیر عشق توجه به هیچ کار مکن

چو روزگار به ناسازی تو ساخته است
تو نیز شکوه ز اوضاع روزگار مکن

ز چشم شور بساط جهان نمکزارست
چو لاله داغ نهان خود آشکار مکن

رسد چو قطره به دریا یکی هزار شود
به جان مضایقه با تیغ آبدار مکن

لباس عاریتی پرده دار ناکامی است
به هر چه از تو جدا گردد افتخار مکن

ز خست شرکا زود می شوی دلگیر
درین زمانه تمنای اعتبار مکن

محیط عشق ندارد کناره ای، صائب
تلاش ساحل ازین بحر بی کنار مکن

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir