غزل ۶۳۴۹ - ز جوش نشأه به تنگ آمده است شیشه من

ز جوش نشأه به تنگ آمده است شیشه من
ز زور باده به سنگ آمده است شیشه من ۱

ازان خورند به تلخی شراب ناب مرا
که بی تلاش به چنگ آمده است شیشه من ۲

شکسته دل من از شکستگی است درست
به دلنوازی سنگ آمده است شیشه من ۳

صفای سینه مرا در حرم کند قندیل
چه شد برون ز فرنگ آمده است شیشه من؟ ۴

ز عجز من رگش انگشت زینهار شده است
اگر به سنگ به جنگ آمده است شیشه من ۵

کجاست مایه درستی مرا به سنگ زند؟
کز آب تلخ به تنگ آمده است شیشه من ۶

ز تندی نفسی دلشکسته می گردم
برون اگر چه ز سنگ آمده است شیشه من ۷

ز کارخانه ابداع چون فلک صائب
تهی ز باده رنگ آمده است شیشه من ۸