غزل ۶۳۶۶ - امروز رخ نشسته به خون جگر سخن

امروز رخ نشسته به خون جگر سخن
از صلب خامه آمده با چشم تر سخن ۱

هر نقطه شاهدی است که بر صفحه وجود
هرگز نداشت جز گره دل ثمر سخن ۲

روزی که از شکاف قلم چشم باز کرد
در خاک تیره رفت فرو تا کمر سخن ۳

داغ ستاره سوختگی داشت بر جبین
روزی که شد ز کلک قضا جلوه گر سخن ۴

از بس که رو به هر طرفی کرد و ره نیافت
از شرم، روی صفحه ندارد دگر سخن ۵

تا کی الف به سینه کشد کلک بی گناه؟
دندان ز نقطه چند نهد بر جگر سخن؟ ۶

در عهد این سیاه دلان آب جوی شد
گر داشت آبرویی ازین پیشتر سخن ۷

سیر آمدم ز قسمت ایام، تا به چند
چون خامه حاصلم بود از خشک (و) تر سخن ۸

از چشم اهل هند، سخن آفرین ترم
عاجز نیم چو طوطی کم حرف در سخن ۹

با شق خامه، شق قمر را چه نسبت است؟
بیرون نیامده است ز شق قمر سخن ۱۰