غزل ۶۳۷۰ - دلهای صیقلی بود آیینه دار حسن

دلهای صیقلی بود آیینه دار حسن
آیینه چشم شور بود در دیار حسن ۱

دام بود به طبع هوسناک سازگار
بیگانه پرورست هوای دیار حسن ۲

از عرض ملک نخوت شاهان فزون شود
در دور خط زیاده شود اقتدار حسن ۳

چون خط مشکبار، بود پیچ و تاب من
روشن ز روی آینه بی غبار حسن ۴

از یکدگر گزیر ندارند حسن و عشق
رنگین ز داغ عشق بود لاله زار حسن ۵

گردی است خط ز لشکر زلف سبک عنان
مژگان صفی است از سپه بی شمار حسن ۶

چشم وفا مدار ز خوبان که می کند
در هر نگاه جامه بدل نوبهار حسن ۷

در زیر خاک ماند نهان چون زر بخیل
هر کس نکرد خرده جان را نثار حسن ۸

کوه از خروش سیل محابا نمی کند
فریاد عاشقان چه کند با وقار حسن؟ ۹

از صبر و عقل و هوش به خون دست خویش شست
روزی که گشت صائب بیدل شکار حسن ۱۰