غزل ۶۳۷۳ - ساقی دمید صبح قدح پر شراب کن

ساقی دمید صبح قدح پر شراب کن
از روی گرم خود بط می را کباب کن ۱

زان پیشتر که یاسمن صبح بشکفد
خود را به یک پیاله گل آفتاب کن ۲

چون غنچه تا به چند توان پوست خنده زد؟
از یک پیاله همچو گلم بی حجاب کن ۳

آواز می مباد به گوش عسس خورد
وقت خروس خوان بط می پر شراب کن ۴

چون برق، فیض صبح عنان ریز می رود
ساقی تو هم به گرمی صحبت شتاب کن ۵

از روی آفتاب قدح چشمی آب ده
چندین هزار خانه تقوی خراب کن ۶

آیینه شکسته زمین را فرو گرفت
آن روی آتشین، نفسی بی نقاب کن ۷

شمشیر آبدار چو موج از میان بکش
روی محیط صاف ز نقش حباب کن ۸

ای آن که می دوی به سر زلف چون نسیم
اول دهان زخم پر از مشک ناب کن ۹

بر روی فرد باطل کثرت قلم بکش
مشق تجرد از نقط انتخاب کن ۱۰

صائب بگیر رطل گرانی سبک ز من
عقل سبک عنان را پا در رکاب کن ۱۱