خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر اهمیت استفاده از فرصت‌های زندگی، دوری از آرزوهای بی‌پایان، توکل به خداوند و تمرکز بر ارزش‌های معنوی تأکید دارد. شاعر از خواننده می‌خواهد تا از غرور و تعلقات دنیوی دست بکشد و به جای آن، به سمت سادگی و معنویت گرایش پیدا کند.

رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در این شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و انتزاعی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.

مژگان خود به اشک جگرگون طراز کن
وان گاه چشم بر رخ فردوس باز کن

فرصت سبک عنان و شب عمر کوته است
از آه نیمشب شب خود را دراز کن

محتاج را چه عقده ز محتاج وا شود؟
ز اهل نیاز رو به در بی نیاز کن

از آرزو به خاک فتاد آدم از بهشت
زنهار ترک صحبت این فتنه ساز کن

ناسازی فلک ز نسیم شکایت است
خامش نشین و پرده افلاک ساز کن

این رشته را که طول امل نام کرده ای
زنار می شود، ز میان زود باز کن

تا کی دراز پیش طبیبان کنی دو دست؟
یک بار هم به عالمی بالا دراز کن

سر رشته شفا و مرض در کف خداست
از چاره روی دل به در چاره ساز کن

در چشم بستن است تماشای هر دو کون
زین رو ببند چشم و ازان روی باز کن

بند قبا حریف فراموشی تو نیست
این کار را حواله به زلف دراز کن

صائب بدوز دیده نامحرمان فکر
آنگه ز روی بکر سخن پرده باز کن

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir