غزل ۶۴۰۴ - نازکترست از رگ جان گفتگوی من

نازکترست از رگ جان گفتگوی من
باریک شد محیط چو آمد به جوی من ۱

گردون سفله لقمه روزی حساب کرد
هر گریه ای که گشت گره در گلوی من ۲

چون موج شد کشاکش حرصم زیادتر
چندان که چرخ بیش شکست آرزوی من ۳

از دامن صدف چه غبار از دلم رود؟
دریا نبرد گرد یتیمی ز روی من ۴

شیری که خورده بودم در عهد کودکی
کرد از فشار چرخ سفیدی ز موی من ۵

صائب در آن محیط که موجش فلاخن است
از آب چون درست برآید سبوی من؟ ۶