غزل ۶۴۲۴ - اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کن

اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کن
چون ماه تمام از دل خود زادسفر کن ۱

شکرانه بیداری ازین راه مروتند
هر خفته که یابی، به سر پای خبر کن ۲

چون همت آزاده روان بدرقه توست
با اسب نی از آتش سوزنده گذر کن ۳

مقراض ره دور، نظرهای بلندست
قطع نظر از مردم کوتاه نظر کن ۴

کوتاهی ره در قدم فرد روان است
نقش قدم قافله را خاک به سر کن ۵

تا با جگر تشنه توان راه بریدن
مردانه سر از روزن خورشید به در کن ۶

در دامن ساحل چه بود غیر خس و خار
یک چند سفر در دل دریای خطر کن ۷

چون گل، سخن نغمه سرایان چمن را
زین گوش چو بشنیدی، ازان گوش بدر کن ۸

زان پیش که صحبت اثر خود بنماید
صائب ز حریفان دغا باز حذر کن ۹